Duza odpornosc na scieranie.

Dużą odporność na ścieranie. Znaczną wartość stałej dielektrycznej, umożliwiającą stosowanie gumy jako doskonałego izolatora. Duży współczynnik tarcia prawie o każdą powierzchnię. Nieprzepuszczalność dla wody. Niewielką przepuszczalność dla większości gazów i cieczy. Łatwość kształtowania (tworzywo termoutwardzalne). Możliwość barwienia gumy w dużym zakresie kolorów. Możliwość otrzymywania gumy w postaci zawiesiny lub kleju. Rozważając różne zastosowania gumy stwierdzimy, że co najmniej jedna, a przeważnie kilka jej podstawowych własności decyduje o użyciu jej do określonego celu. Np. dętki samochodowe muszą być wykonane z gumy giętkiej i posiadającej niewielką przepuszczalność powietrze. Wewnętrzna część opony – karkassa – musi być wykonana z gumy odpornej na zginanie, zewnętrzna zaś część bieżna – bieżnik (protektor) i z mocnej, twardej i mało ścieralnej gumy sadzowej. Prawdopodobnie żaden inny materiał użyty do wyrobu opon nie wykazałby takiej odporności na ścieranie, takiej zdolności tłumienia wstrząsów, takiej nieprzepuszczalności dla wody i tarcia o powierzchnię drogi co guma. Rośliny kauczukodajne. Dotychczas znamy około 500 roślin, których sok mleczny, tzw. lateks, zawiera kauczuk. Zawartość kauczuku w lateksie dziko rosnących roślin waha się od ID/o do 35010 w lateksie Hevea brasiliensis. Poza Hevea próbowano rozwinąć plantacje innych roślin kauczukodajnych. Przeprowadzono między innymi szeroko zakrojone próby nad uprawą krzewu guayule, rosnącego w Meksyku; wątpliwe wydaje się jednak, aby mógł on dostarczyć większych ilości kauczuku; oprócz tego jakościowo jest on znacznie gorszy niż zwykły kauczuk otrzymywany z Hevei. [przypisy: styropian do fundamentów , płytki kolczaste , czym impregnować drewno ]

Powiązane tematy z artykułem: czym impregnować drewno płytki kolczaste styropian do fundamentów