Metodyka opracowan receptur na emulsje


Metodyka opracowań receptur na emulsje 3.4.1. Uwagi ogólne Każdy emulgator, tak samo jak i każdy chemiczny środek powierzchniowo-czynny powinien mieć fabryczną charakterystykę (atestmetrykę), zawierającą: – właściwości podstawowe produktu, – zakres stosowania i przeciętne procentowe ilości w odniesieniu do całej emulsji lub do asfaltu, – dopuszczalną temperaturę podgrzewania podczas użycia do robót, stałą jednorodność, – warunki przechowywania itp. 3.4.2. Wybór emulgatorów Wyboru emulgatora w opracowaniu recepty na emulsję dokonuje się, zależnie od: – rodzaju emulsji: szybko, średnio lub wolno rozpadowej, przeznaczenia emulsji: do skraplań powierzchniowych, do utrwaleń powierzchniowych, do otaczania kruszywa asfaltem, do produkcji mas mineralno-asfaltowych, do wytwarzania zapraw lub past emulsyjnych, rodzaju kruszywa pod względem chemicznym i petrograficznym, koniecznego czasu przechowywania emulsji i odległości jej transportu do miejsca zużycia. [podobne: Depaletyzatory, aprepitant, wieszaki na medale ]

Powiązane tematy z artykułem: aprepitant Depaletyzatory wieszaki na medale